Hrubieszowskie dziękczynienie za dar beatyfikacji
Jana Pawła II
i odzyskanie świątyni
W uroczystość odpustową ku czci Matki Bożej Nieustającej Pomocy wszystkie drogi prowadziły do Hrubieszowa.
Na godz. 1200 przybył Ks. Bp prof. dr hab. Jan Śrutwa, żołnierze 2 Pułku Rozpoznawczego z dowódcą Piotrem, funkcjonariusze Straży Granicznej, Urzędu Celnego, Policji oraz burmistrz miasta Paweł Pellermuter.
Plac przed Kościołem został zapełniony przez pielgrzymów ziemi hrubieszowskiej. W pięknej dekoracji widniała postać Matki Bożej oraz modlącego się przed Nią błogosławionego Jana Pawła II. Świątynia, plac i ulice pięknie przyozdobione flagami maryjnymi, papieskimi i narodowymi. Ksiądz Biskup Jan został uroczyście przyprowadzony z Domu Parafialnego do Kościoła przez asystę lektorów, ministrantów, orkiestrę wojskową oraz kapłanów na czele z Ks. prałatem Kazimierzem Gawlikiem i ks. prałatem Andrzejem Puzonem. Po krótkiej modlitwie w Kościele i przywdzianiu szat liturgicznych procesja liturgiczna udała się do ołtarza, aby rozpocząć sprawowanie Mszy św.
W imieniu rodzin katolickich powitała Ks. Biskupa Jana rodzina Szabatów, którzy powiedzieli między innymi:
Księże Biskupie – jak tu nie wspomnieć Twojej Biskupiej posługi w naszej parafii i mieście Hrubieszowie. Tyle odprawionych Mszy św., wygłoszonego Słowa Bożego, posilania młodych Duchem Św. przez sakrament bierzmowania.
Obecność wśród nas Księdza Biskupa odczytujemy jako Dar Boży. Pamiętamy, jakim wysiłkiem Ksiądz Biskup tworzył naszą Diecezję Zamojsko-Lubaczowską w skład, której weszła nasza Parafia.
Pamiętamy przyjacielskie spotkania podczas wizytacji z nauczycielami, młodzieżą, organizacjami katolickimi. Z tych spotkań wynosiliśmy ogromny ładunek wiary, nadziei i miłości. Wskazywały one kierunek na Boga. To się czuło, że naucza nas pasterz, biskup, ojciec.
W albumie o Hrubieszowie Czcigodny Ksiądz Biskup napisał: Obecność Kościoła w tym mieście jest tak dawna, jak sam Hrubieszów. Od wieków rozlega się tutaj ze świątyń słowo pokoju i pojednania. Ustawicznie głoszony jest Chrystus. Uczy się tutaj miłości – do Boga i względem człowieka – ponad którą nie ma na tej ziemi większej miłości.
Pragniemy wspólnie pod przewodnictwem Księdza Biskupa, głęboko przeżyć nasze odpustowe spotkanie modlitewne. Chcemy się uzbroić do dalszej walki z wadami narodowymi.
Błogosławiony Jan Paweł II wołał w Szczecinie do polskich rodzin: „Nie dajcie rozchwiać tej małej wspólnoty, może słabej, może niewystarczającej, która jest u korzeni wszystkich wspólnot, ażeby całe życie społeczne i narodowe nie doznało strat i szkód niepowetowanych”.
Księże Biskupie prosimy Cię o modlitwę za nasze rodziny. Wiemy jak toczy się walka o młodzież, często oszukując ją pseudo mirażami szczęścia.
Widzimy, jak pragnie zatrzeć się granice między dobrem a złem, prawdą a fałszem. Podważa się autorytet Boga. Chce się zniszczyć Kościół ten duchowy i materialny.
Potrzebne jest nam tu modlitewne wsparcie, pasterskie słowo błogosławieństwa.
Prosimy Cię zawierz nas błogosławionemu Janowi Pawłowi II. On mówił do nas: „Czuwajcie, czujcie się odpowiedzialni za to wspólne dziedzictwo, to imię nas wszystkich kosztuje.
Księże Biskupie, w ręce Matki Nieustającej Pomocy i błogosławionego Jana Pawła II wsparci Twoją modlitwą, o którą prosimy, zawierzmy swój los i los naszego miasta.
Bądź pozdrowiony na hrubieszowskiej ziemi”.
Następnie głos zabrał gospodarz parafii Ks. dziekan prałat Andrzej Puzon, który cytując słowa św. Cyryla z Aleksandrii wygłoszone przed 15 wieków tam w 431 r. na Soborze w Efezie, powiedział:
„Witaj nam, Maryjo Bogarodzico, czcigodny klejnocie całego świata, lampo, która nie zagasa, korono dziewiczości
- berło prawowiernej nauki, niezniszczalna świątynio
- miejsca Tego, który miejscem ogarnąć się nie da;
- Matko i Dziewico!
Dzięki Twojej łaski nazwany jest w świętych Ewangeliach błogosławiony Ten, co idzie w Imię Pańskie. Witaj! Tyś w świętym dziewiczym łonie ogarnęła Nieogarnionego. Dzięki Tobie wielbimy Trójcę – dzięki Tobie raduje się niebo; dzięki Tobie zakładają się Kościoły po całej okrągłej ziemi. Dzięki Tobie ludy zwracają się do pokuty”.
Ekscelencjo, Najdostojniejszy Księże Biskupie.
Opatrzność i Matka Boża Nieustającej Pomocy błogosławiąc Twój pielgrzymi trud, przyprowadziła Cię do naszego Wieczernika Dekanalnego, gdzie u ujścia Huczwy i Bugu jest miasto Hrubieszów, a w nim nasza Parafia pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
W imieniu całej społeczności naszej Parafii oraz zebranych pielgrzymów, jak i własnym witam serdecznie Księdza Biskupa Jana.
Otaczają Ciebie dziś kapłani na czele z Ks. Dziekanem Kazimierzem Gawlikiem, którego serdecznie witam.
Cieszymy się obecnością Pana Burmistrza, dowódcy 2 Pułku Rozpoznawczego, Straży Granicznej, Policji, Straży Miejskiej, Kierownictwa Urzędu Celnego, Dyrekcji Szkół i wielu pielgrzymów z sąsiednich parafii zarówno z Hrubieszowa, jak i dekanatów.
Kiedy Prymas Tysiąclecia był po II wojnie na ziemiach odzyskanych, wypowiedział charakterystyczne słowa: „Wrócił tu Kościół”.
Drogi Księże Biskupie. I tu w tej części Hrubieszowa 30 lat temu wrócił ten Kościół – Dom Boży.
Jakże przedziwne były jego losy. W czasie wojny zamieniony przez Niemców na stajnię dla koni, a po wojnie system totalitarny zamknął Kościół dla wojska. W latach 50-ych zamieniono Kościół na magazyn słomy, sienników. Był niekonserwowany. Zawalił się strop i dach, a na wierzy rosły brzozy grubości nogi. Był przywieziony ładunek trotylu, aby go wysadzić w powietrze. Kościół zdewastowany. Same mury zwątpiły, czy będzie tu kiedykolwiek sprawowany kult Boży.
Ten lud upominał się, a Kościół. Już w 60-ych latach Biskup Piotr Kałwa, Bp Pylak, Ks. dziekan Franciszek Osuch i Ks. Stanisław Chomicz, podjęli starania o odzyskanie Kościoła. Oddelegowano do załatwienia tych spraw Ks. Stanisława Chomicza. Można napisać pewnie pracę magisterską: u jakich ludzi odpowiedzialnych za Ojczyznę byli…, wszyscy obiecywali i na tych obietnicach się kończyło. Wierny Lud Hrubieszowa patrząc na zawalony Kościół, modlił się o jego zwrot.
30 lat temu dzięki życzliwości różnych osób, a między innymi prof. Wiktora Zina – zwrócono Kościół, który wyglądał, jak żebrak obszarpany i pogryziony przez zwierzęta.
Jakże Wam Drogi Ludu nie dziękować za miłość do Boga i tego Domu Bożego.
To Wy razem z Ks. Stanisławem ponieśliście trud odbudowy, by dziś ten Kościół promieniał swoim pięknem duch i ciała.
Księże Biskupie, jeszcze, jako biskup pomocniczy z Lublina przyjeżdżałeś tu na Wizytacje Kanoniczne, na różne spotkania: z nauczycielami, wojskiem, Dożynki Wojewódzkie, Olimpiadę Dzieci, poświęcenia kaplicy, bierzmowania.
Za Twoją posługę dziś z serca Ci dziękuję.
Przemówienie Ks. Prałata było przerywane oklaskami.
Po powitaniach rozpoczęła się Msza św. z ceremoniałem wojskowym, w oprawie Zespołu „Lechici” pod kierunkiem Leszka Opały, Orkiestry Wojskowej i dużej grupy ministrantów i lektorów. Pierwszą lekcję odczytał żołnierz 2 Pułku Rozpoznawczego, chorąży Janusz Rycerz, a drugą dyrektor Szk. Podst. Nr 1 mgr Roman Giergiel.
W homilii Ks. Biskup Jan nawiązał do kultu maryjnego w naszym Kościele, Ojczyźnie i w Hrubieszowie, gdzie jest czczony obraz MBN Pomocy, do błogosławionego Jana Pawła II oraz do 30-ej rocznicy odzyskania świątyni w Hrubieszowie, nawiązując też do czasów współczesnych. Wierni z wielką uwagą wysłuchali homilii oklaskując jej treści.
W zbiorowej modlitwie wiernych wypunktowano współczesne problemy Kościoła, Ojczyzny oraz lokalnej społeczności.
W procesji z darami oprócz świecy, kwiatów, owoców, chleba, niesiono piękną rzeźbę Matki Bożej wykonaną w drewnie lipowym przez pensjonariusza miejscowego więzienia. Zespół „Lechici” na ofiarowanie wykonał pieśń o błogosławionych Janie Pawle II – „Zostań z nami”. Partie solową wykonała tegoroczna absolwentka Akademii Muzycznej w Krakowie, a jednocześnie członkini Zespołu „Lechici” – Aleksandra Opała-Wójcik.
Do Komunii św., którą udzielało kilkunastu księży przystąpiło bardzo dużo wiernych.
Po modlitwie komunijnej zabrał głos Ks. prałat Andrzej Puzon, który podziękował Ks. biskupowi za obecność, Mszę św. i homilię oraz złożył w imieniu kapłanów i wiernych życzenia Imieninowe Dostojnemu Ekscelencji. Nie zabrakło przemówień i życzeń od zastępcy, przewodniczącego Rady Parafialnej – Mariana Garaja.
Bardzo ujmujące i głębokie przemówienie wygłosił burmistrz miasta Paweł Pellermuter nawiązując zarówno do pielgrzymek, dziejów Kościoła, jak i pracy kapłanów.
Przed procesją, a przy wystawionym Najświętszym Sakramentem Ks. dziekan prałat Andrzej Puzon – w imieniu Ks. Biskupa – dokonał zawierzenia Parafii, Dekanatów Hrubieszowa oraz miasta w opiekę błogosławionego Jana Pawła II.
Dziękczynnym „Te Deum” za dar Matki Bożej Nieustającej Pomocy, błogosławionego Jana Pawła II, odzyskanie świątyni oraz piękną pogodę, zakończono uroczystość odpustową.